Čamdžića kuća u Puračiću kod Lukavca, koja je 2016. godine proglašena nacionalnim spomenikom BiH, predstavlja jednu od rijetko sačuvanih brvnara sa čardakom u našoj zemlji. Objekat nesumnjivo uma veliku historijsku, ali i ambijentalnu vrijednost u okviru Čamdžića mahale u staroj bosanskoj čaršiji – Puračiću.
Nacionalni spomenik BiH nalazi se na udaljenosi od 130 metara u odnosu na džamiju u srcu puračićke čaršije. Inače, naselje Puračić se prvi put pominje 1249. godine, a tokom Osmanskog perioda 1528. godine.
Od 1824. godine u Puračiću je četvrtak ustanovljen kao tradicionalni pazarni dan, a takva tradicija se održala i danas kada se u oktobru svake godine organizira godišnji pazarni dan – Puračićki vašar.
Podaci o tome kada je izgrađena Čamdžića kuća ne postoje, ali prema historičaru Milenku Filipoviću kuća je najvjerovatnije sagrađena sredinom 16. stoljeća. Prema drugim podacima kuća je sagrađena sredinom 19. stoljeća, a izgradio ju je beg-izbjeglica iz Budima ili Pešta nakon revolucije 1848. godine.
-Historijski podaci su oskudni, ali se zna da se tokom perioda osmanske uprave osvjetljenje u kući vršilo pomoću luča, kasnije pomoću svijeća od goveđeg loja. Tokom austrougarskog perioda osvjetljenje se počelo vršiti pomoću gasnih lampi, petrolejskih i karabitnih lampi. S obzirom na to da je u Puračiću tokom tridesetih godina 20. stoljeća izgrađena električna centrala, kuća Čamdžić je snabdjevena električnom energijom – navodi se u odluci Komisije za očuvanje nacionalnih spomenika BiH.
Stambeni objekat je pravougaone osnovne dimenzije 7.90 metara x 5.33 metra. Kuća je sagrađena na kamenim temeljima, odnosno na čatiri kamena na koje se oslanja drvena konstrukcija.
Današnji vlasnik Čamdžića kuće i čovjek koji se brižljivo o istoj stara jeste Hasan (Osmana) Čamdžić.
Hasan je svoje djetinjstvo proveo u ovoj kući, a sada živi u novoj, sagrađenoj u blizini stare. Hasanov otac Osman cijeli život je proveo u ovoj kući, baš kao i njegov otac Mustafa i djed Osman Čamdžić. U blizini kuće nalazi se nekoliko starih nišana, od kojih jedan, lijepo ukrašen s turbanom, pripada Osmanu Čamdžiću, koji je rođen sredinom 19. stoljeća, a tu sahranjen 1920. godine.
E.S.
