Danas se navršava tačno godinu dana otkako je preminuo Halid Bešlić, jedan od najvoljenijih i najznačajnijih izvođača narodne muzike u Bosni i Hercegovini i regionu, čije je stvaralaštvo tokom više od četiri decenije postalo neraskidivi dio kulturne baštine ovog prostora.
Bešlić je preminuo 7. oktobra 2025. godine u 72. godini na Kliničkom centru Univerziteta u Sarajevu, nakon duge i teške bolesti. Njegov odlazak izazvao je nezapamćene reakcije širom svijeta, a pet dana kasnije, 12. oktobra, spontanim okupljanjima građana u više od 150 gradova u BiH, regiji i dijaspori – uz centralni skup kod Vječne vatre u Sarajevu – odana je počast legendarnom umjetniku. Dan kasnije hiljade ljudi ispratile su ga na posljednji počinak na Gradskom groblju Bare.
Rođen 20. novembra 1953. godine u Knežini kod Sokoca, Bešlić je muzički put započeo u sarajevskim restoranima, da bi krajem 1970-ih i početkom 1980-ih godina njegov prepoznatljivi glas osvojio publiku širom bivše Jugoslavije. Iza sebe je ostavio antologijske pjesme koje su obilježile generacije – od „Zlatnih struna“, „Dijamanata“, „Robinje“ i „Sijedog starca“, do hitova „Miljacka“, „Prvi poljubac“, „Romanija“ i vanvremenske numere „Ljiljani“, koja je postala trajna himna navijača reprezentacije Bosne i Hercegovine.
Pored muzičkog naslijeđa, Bešlić je ostao upamćen po izuzetnoj skromnosti i humanitarnom radu. Tokom ratnih godina održao je više od 500 humanitarnih koncerata za pomoć izbjeglicama i stradalima, a decenijama poslije nastavio je nesebično podržavati bolnice, pojedince i ugrožene zajednice, nikada ne zaboravljajući svoj rodni kraj. U znak zahvalnosti, mještani i donatori su u junu ove godine u Knežini otkrili spomen-obilježje podignuto u njegovu čast nedaleko od izvora Knežak.
I godinu dana nakon fizičkog odlaska, pjesme i priče o čovjeku iz naroda koji je punio najveće regionalne dvorane i stadione ostaju žive među svim generacijama.
